Levenservaring

Ik ben bijna 60 jaar oud, geboren in 1966 in Nederland, als oudste van het gezin. Daarna volgden nog twee broertjes en woonden we in Noorwegen en Suriname. Mijn middelbare schooltijd bracht ik door in Drenthe en na en jaar fritlufsliv (buiten leven) en creatieve werkvormen in Noorwegen ging ik biologie studeren in Groningen. Ik was geïnteresseerd in de samenhang der dingen dus specialiseerde ik me in ecologie en verrijkte dat met (milieu)economie en (milieu)recht, en deed onderzoek naar de relatie tussen natuur en toerisme lang voordat de term duurzaam reizen was bedacht. De term duurzaamheid kwam sowieso pas in gebruik vanaf de publicatie van Our Common Future door de United Nations in 1987. Dat was de tijd waarin ik mijn denkwijze en idealen vormde.

Ik volgde nog een post-graduate opleiding in Project Management waarbij het ging over de integratie van perspectieven: niet alleen een waterput slaan in een Afrikaans land maar de hele gemeenschap erbij betrekken voor een duurzaam resultaat. Toch raakte ik gedesillusioneerd met de taaiheid en traagte van bestaande structuren en systemen. In de politiek vond ik het ook niet en ik verhuisde naar een klein Grieks eiland zonder gemotoriseerd vervoer.

Ik ontmoette daar een eenvoudige Griek die dicht bij en met de natuur leefde. We trouwden en kregen twee kinderen. Ik gaf Engelse les en haalde zo voor onszelf en de leerlingen de wereld binnen. Het was een zalig leven vol zon, zee en bezieling.

Tot het moment kwam dat de kleine gemeenschap, vol toeristen in de zomer, maar teruggeworpen op zichzelf in de winter, begon te knellen. We woonden op Hydra, het eiland waar Leonard Cohen woonde en onder meer het gedicht schreef met de titel Days of Kindness. Ik liet me inspireren door de laatste regels:

I pray that loving memory
exists for them too
the precious ones I overthrew
for an education in the world

En zo ging het. In 2010 verhuisde ik met  de tweeling, toen 11, naar Nederland. Scheidde, verkocht het huis in Griekenland, startte een nieuw leven in Groningen met hulp van oude studievrienden en mijn ouders. Ik liet me bijscholen tot docent aan het vmbo en werkte heel hard. In 2012 ontmoette ik Hans en we kochten samen een huis waarin we gingen wonen als samengesteld gezin met pubers.

Het leek alsof mijn droom was uitgekomen maar mijn kinderen misten hun vader en hun vaderland, en ik verloor míjn vader, en dit leven bleek niet duurzaam. In 2015 moest ik stoppen met werken want ik had een allesverpletterende burnout. Dat was de wakeup call om het leven dat ik tot dan toe had geleid volledig onder ogen te zien.

Om gezond te worden moest ik veel veranderen in hoe ik omging met mijn lichaam, emoties, gedachten, relaties, familie, verlangens, overtuigingen. Ik deed allerlei therapieën en opleidingen en leerde veel. Tegelijkertijd ontdekte ik wat ik níet kon veranderen, namelijk diegene die ik in wezen ben.

Ik kocht een recreatiewoning in het bos om tot rust, tot mezelf te komen.

Ik leerde mezelf opnieuw kennen als uniek onderdeel van het universele, waarvan we allen onlosmakelijk deel uit maken. Ik heb mezelf ontmoet als mens, als unieke ziel én als spiritueel wezen.

Tien jaar later ben ik nog steeds arbeidsongeschikt en heb ik wekelijks moeilijke dagen.

Én ik heb een ritme geleerd dat mij de overige dagen vitaal, verbonden en bezield houdt.

Jarenlang hing op onze wc deur een Loesje "Ik dacht dat mijn beperkingen mijn grenzen waren". Mijn beperkingen werden mijn uitdaging en zo ontwikkelde ik nieuwe gaven. Ik noemde mezelf een tijdlang bewustzijnscoach, nu noem ik mezelf wijze vrouw.

Ik ken de waarde van rust, van plaats en ritme. Ik verbind met steeds opnieuw met mijn ziel door contemplatie, natuur, creativiteit, en laat me inspireren door wijzen die mij voor zijn gegaan. Ik deel mijn bezieling met mijn gezin, familie, vrienden, gemeenschappen en een steeds groter groeiende groep, lokaal en globaal, van gelijkgestemden.

Inmiddels is mijn tweeling ruim 26 jaar oud een zelfstandig. Hans woont door de week in Groningen en in het weekend wonen we (binnenkort) samen in een huis in het bos dat ligt naast 't Boshuisje. Dát zal voortaan vooral gebruikt worden als atelier en plek voor JESS.

Lees hieronder verder over mij of ga direct door naar mijn werkruimte JESS. 

Kennis

Mijn basis ligt in de ecologie, een deel uit de biologie. Deze wetenschap richt zich op de wisselwerking tussen organismen en levensgemeenschappen en hun omgeving. Het woord ecologie komt van de Griekse woorden oikos (thuis) en logos (kennis).

Hieronder volgt nog een opsomming van een deel van de therapieën en opleidingen die ik sinds 2015 heb gevolgd.

2012-2015 Psychosynthese met Margje Vos

2018-2020 BewustZIJN met Peter op t Holt en Jantien Nanninga

2020-2023 Core Energetics, Lichaamsgerichte Psychotherapie met Regina Rauw en t Ned Inst voor Core Energetics olv Anna Timmermans en Cees van Loon

2021-2022 Natuurcoaching, de Wegwijzer, met Alejandra Acosta

2021-2023 Systemisch Werk met Bibi Schreuder, Jan Jacob Stam en Ivonne Lonis, Bert Hellinger Instituut

2022-2023 Systemisch Lichaamswerk met Stephanie Bussingh, BeAllYouCanBe

2020-heden Gene Keys Golden Path en Gene Keys Guide

2025-heden Supervisie met Mauk Pieper, Omega Levensschool

Veel meer leerde ik nog, uit boeken en podcasts en van websites.

Ik leerde ook van de natuur zelf.

Innerlijke Wijsheid

Maar aan kennis in je hoofd heb je pas wat als je tijd hebt om het te beleven.

En ook aan levenservaring heb je weinig als je er niet van leert.

Ik neem tegenwoordig de tijd voor contemplatie, een manier om van kennis en ervaring belichaamde wijsheid te maken.

Wat bedoel ik daarmee?

Het meeste van wat we voelen, doen en denken gaat automatisch. Het zijn aangeboren en aangeleerde reacties op externe en interne stimuli. Gelukkig maar want we gaan naar bed als we moe zijn, kunnen wegspringen voor een auto, en we kunnen antwoord geven op de meeste vragen. Ons systeem, ons zenuwstelsel is perfect afgesteld. Ook niet voelen is een beschermingsmechanisme van het zenuwstelsel.

Maar zonder reflectie, zonder leren, zonder bewustzijn blijft je doen wat je deed en krijg je wat je kreeg.

"Ken uzelve", de woorden boven de poort naar het orakel van Delfi, betekent voor mij dat ik luister naar mijn eigen innerlijke signalen. Ben ik open of gesloten, rustig of geactiveerd, verbonden of afgescheiden? Kwetteren er allerlei ontevredenheden en tegenstrijdigheden in mij of voel ik me één met mezelf en alles en dankbaar voor wat er is? 

Ik neem waar, mijn fysieke sensaties, adem, hart, spierspanning, mijn emoties, mijn gedachtes, meningen en verlangens.

Ik probeer te omarmen, te accepteren wat er is, en dankbaar te zijn voor mijn lichaam, mijn autonome zenuwstelsel dat mij zo goed beschermt. Ik probeer afstand te doen van degene die ik denk te willen zijn en tevreden te zijn met de unieke complexe ziel die ik ben. Ik probeer mezelf te zien als klein maar wezenlijk onderdeel van het grotere.

En als dit me moeite kost, dan praat ik erover met anderen. Hun acceptatie kan mij milder maken ten opzichte van mezelf... en dan besef ik me dat we allemaal mensen zijn die ieder op hun eigen manier streven naar vrede in zichzelf, met en voor anderen en voor het geheel. Dat er geen goed/fout is, slechts ontwikkeling van bewustzijn. En dat dát onze creativiteit is!

En dan kan ik soms, vaak, ietwat ontspannen. 

Zo word ik stapje voor stapje minder instinctief, reactief, en dan wordt mijn systeem beter in staat om te gaan met wat er is, alles lief te hebben wat is. Er vindt millimeter voor millimeter een reset plaats. Met oefening, dag na dag, moment tot moment, wordt die blijvend.

Zo komt er ruimte in mij, en om mij heen. Ook letterlijk: ademruimte.

Dat is mijn groeiende, belichaamde, innerlijke wijsheid. 

Ontmoeten

Die ruimte kan ik op mijn beurt bieden aan jou, om jezelf liefdevol te zien en horen.

Dus, als je mij wil leren kennen, met mij wil praten over dit soort concepten of levensvragen, als je wil leren contempleren, je zenuwstelsel resetten,  als je jezelf wil ontmoeten op de lagen van menszijn, unieke ziel en spiritueel wezen, dan bied ik daarvoor ruimte. Lees verder bij JESS.

Je kunt ook nog wat lezen op de paginas Aanbod en Opstelling van Overleven naar Doorleven.

Ik heb ook een pagina waarop ik de Blogs plaats die ik onregelmatig schrijf. Hierin probeer ik meestal op een eenvoudige(r) manier iets uit te leggen over wat ik heb ervaren.

Verder is er een agenda waarin ik aankondig wat ik van plan ben.

Deze kun je ook beide in je mailbox ontvangen als je je abonneert op mijn nieuwsbrief. 

Ik hoop dat ik een tipje van de sluier heb opgelicht. Misschien tot ziens!

HartegroetJess